Lagos-Apappa

 

beste jos, aan je verzoek om je nieuwsgierigheid wat daar boven in die hut zich allemaal afspeelde te bevredigen zal ik proberen te voldoen.
allereerst moet ik kwijt dat toen ik voor het eerst als reisleider ging varen dat dit ook mijn eerste bestemmingen waren en dat eigenlijk niet een goede start was te noemen van de idealen waarmee je was begonnen te varen.
vaak heb ik in West-Afrika dan ook de stuurlieden benijd om hun toch wel zorgeloos bestaan.
in de beginjaren 70 toen we voor het eerst in Nigeria kwamen lagen we meestal te lossen in de comandore-pool, gelijk bij binnenkomst de bakboordzijde van de rivier, ten anker lossen in barges, of wat verderop tegenover apappa op de palen Marinepool 7, ter hoogte van de jachthaven eveneens in barges.
in die tijd verliep de inklaring in vergelijking met de latere periodes langszij apappa2 nog vrij soepel, buiten een fles of 6 samen met een slof of 10 werd er niet zoveel gesjaggerd, wel moet hierbij vermeld worden dat wij maar 75 gulden representatiekosten kregen vergoed en dat elke reis maar weer aan je er zelf achteraan moest om het overbudget vergoed te krijgen, dat in vergelijking met andere schepen waar dat helemaal geen punt was en de inklaring dan ook vanzelf soepeler verliep.
de echte problemen ontstonden eigenlijk toen we voor de kant gingen lossen, je weet ik kom bij een rederij vandaan waar ze van opschieten houden en na voor en achter moest er dan ook gelijk gelost worden, ten anker en op de palen was dat meestal
geen punt, eer de barges langszij waren was het schip meestal al ingeklaard en het zgn.''permission to breack bulk'' afgegeven zodat er gelijk met de lossing kon worden begonnen.
tegen de kant was dat niet het geval horden negers storten zich op die boot en de stuurman trok zoals hij gewend was de luiken open wat dus bij mij boven gelijk een hoop trammelant in de tent teweeg bracht waarvoor er weer een beste graai in de zegelkast werd gedaan om dit ''vergrijp''  te compenseren. wat mij het meest stoorde in deze gang van zaken was nadat je door een paar reizen erop gevaren te hebben dacht dat je wijzer was geworden er toch weer altijd eentje kwam die weer wat nieuws had, bijv.bij de zgn. ''boarding party'' zat dus een ploegje douane, immigratie en agriculture een health mannetje met zijn compagnon plus gasten die je koel/vries cel en droge stores kwamen controleren, die gasten moesten allemaal lijsten hebben van alles en nog wat,  hele inventarislijsten dek/mk,  stuurmanskasten/verfhok, reserveonderdelen
zowel van dek als mk, je kon het zo gek niet opnoemen of ze vroegen daarom, je begrijpt wel dat daar iedereen aan boord druk mee bezig was voor een dag of wat, lagen die stapeltjes keurig op de salontafel voor inklaring klaar, voor elke afdeling gesorteerd, komen die knakkers je hut binnen en gooien en trekken de hele buts door mekaar met als gevolg dat je dan weer een boete krijgt omdat 1 van die afdelingen een formulier niet heeft ontvangen terwijl je zeker wist dat hij wel degelijk op de stapel lag. ze doen het er gewoon om. het gevolg is dat je gedwongen werd om bij het inklaren 2 man erbij te nemen om dit soort praktijken te voorkomen, en dat was geen luxe, heb wel eens 30 man tegelijk in mijn hut gehad tijdens zo'n inklaring.
na het inklaren dacht je dan weleens nou dat hebben we weer gehad, everything back to normal, maar niets is minder waar daarna loopt het storm met wat jij noemde die ozo belangrijke figuren, de hele dag dat gebiets aan je kop of je kan weer naar beneden rennen om die kok te ontzetten daar ze dreigen de man zijn proviand te confisceren omdat die gasten niet aan hun verstand te krijgen is dat een productie datum iets anders is als een houdbaarheidsdatum, en dat het een wat eerder is als het ander.
maar wat mij de laatste keer op apappa overkwam spande de kroon.
's morgens rond een uur of 10 waren we gemeerd, zoals gewoonlijk de hele poespas stond al klaar, rond 12uur was dat geregeld moesten ze eerst nog even lunchen aan boord nou dat werd ook geregeld, zelf had om half 2 gegeten en ik dacht nog even een nopje te gaan doen daar er 's avonds weer gevaren moest worden. ik was nog niet boven of zonder te kloppen of enig ander seintje van hierbenik, komen er 3 van die hele grote negerinnen mijn hut in, vielen als het ware uit de lucht in mijn nieuwe salonstoelen lieten daar ook nog even een paar dikke winden in en eisten van mij dat ik ze de stores liet zien. dat kan niet dames zei ik nog agricultere is al geweest en alles is verzegeld, neen dat kon niet want zij waren van een speciale afdeling, gezien de grote tassen die ze bij zich hadden had ik daar zeer mijn bedenkingen over, en vroeg ze daarom maar te vertrekken. maar daar hadden ze geen trek in om met lege tassen te moeten vertrekken en bleven dus zitten. nou ben ik zelf geen kleintje maar om 3 van die kalven van 200kilo each te moeten versjouwen had ik ook weinig trek in. dus de agent er maar bij gehaald, na een hoop geouwehoer en nog een paar scheten in mijn stoel heb ik gedreigd ze om te brengen als ze niet opsodemieterde waarna de agent met een hand vol naira's de boel suste en ze verdwenen, naar mijn excuses konden ze fluiten.
kort daarna hoorde ik schoten op de kade, bezorgd dat daar mensen van mij bij betrokken waren deed mij naar boven lopen, daar bleken 3man (nigerianen) standrechtelijk te zijn geŽxecuteerd, wegens diefstal.dit deed voor mij de deur dicht, never meer richting lagos.
dit alles is nog niet zolang geleden daarom hoop ik voor christien dat haar aktie vruchten afdraagt, ik heb daar mijn twijfels over.
met een vriendelijke groet.
maarten__

Maarten van Duijn