Flusometers

 

Bij de stores die we aan boord kregen zat een nieuw type  flusometers, een kraan  voor het doorspoelen van de toiletten.

Amerikaans zo te zien en ze zagen er prachtig uit, alleen de maten klopten van geen kant.

Om ze te monteren moesten er leidingen aangepast worden, andere koppelingen en ga zo maar door, mijn voorstel was om ze terug te geven en de originele te laten leveren.

Daar wilde de HWTK niets van weten, als eerste moest ik zon nieuw exemplaar in zijn toilet installeren.

De HWTK kwam haast nooit beneden en liet alles over aan de 2e WTK en dat werkte prima.

Nu kwam die hoofdstoker echter vaak naar beneden om te klagen dat hij nog steeds geen nieuwe flusometer had maar ik bleef de boel afhouden omdat ik niet veel zin had  in dat klusje.

Tot de tweede me dringend vroeg om er nu toch eens werk van te maken dan bleef die kerel tenminste weg uit zijn vetput, als hij eenmaal beneden was bemoeide hij zich gelijk ook met het hele bedrijf.

Na zelf wat wartels en snijringen gedraaid te hebben lukte het om dat rotding te plaatsen.

Ik dacht van het gezanik af te zijn maar dat kon ik wel vergeten.

Onze chief had na een toilet bezoek ontdekt dat er een druppeltje aan zn leiding hing en kwam zich luidkeels beklagen.

Toen ik zei gewoon afkloppen chief werd hij laaiend en eiste op hoge toon dat het euvel onmiddellijk verholpen werd.

Een leeg blikje gehaald in de kombuis en onder de flusometer gehangen.

Aan het schema vaste onderhoudwerkzaamheden werd een nieuw item toegevoegd:

Eenmaal per jaar blikje in toilet HWTK legen.

Toen hij dat zag kwam er stoom uit zn oren maar daarna werd het weer rustig in de MK.

Terug in Rotterdam werd de Lelykerk verkocht naar Griekenland.